Amersfoort heeft een Rekenkamercommissie. Vorige week publiceerde die zijn nieuwste onderzoek, naar "Doelstellingen, kansen en risico's in het sociaal domein". Mooi, zo'n onderzoek waarin alles keurig op een rijtje wordt gezet. Het hele Sociaal Domein (dat is wat het gemeentebeleid betreft vooral de zorg thuis, de "Sociale Basisinfrastructuur", individuele giften van bijvoorbeeld een rolstoel, en Bijstandsuitkeringen) wordt uiteengerafeld in een SWOT analyse. SWOT is een vorm van sterkte-zwakte analyse. Het staat voor: Strength, Weaknesses, Opportunities en Strength. Het is een instrument voor het in kaart brengen van kansen en bedreigingen. Wat ons betreft een beetje laat, dit onderzoek. Het komt met de stand van zaken tot februari 2016. Nu, ruim een half jaar verder ervaren wij deze positiebepaling als nogal oude koek, want de ontwikkelingen in het Sociaal Domein gaan heel snel.
Laat Amersfoortse straten genoemd worden naar grote Paralympische sporters! Dat heeft Actief voorgesteld aan het College. De raad heeft al in april, met steun van ons, besloten om straten, pleinen e.d. naar de belangrijkste valide sporters te vernoemen (motie-Kraanen). Na zulke geweldige Paralympics als Rio 2016 wordt het de hoogste tijd dat Paralympièrs aan dat lijstje worden toegevoegd. De gedachte van de Paralympics is ontstaan in het Engelse revalidatieoord te Stoke-Mandeville, bedacht door Ludwig Guttmann. Dat was een uit Duitsland gevluchte neuroloog, die sport belangrijk vond als therapie voor zijn gehandicapte patiënten: gewonde Engelse soldaten. Omdat ze niet aan de Olympische Spelen van 1948 in Londen mochten meedoen organiseerde Guttmann zijn eigen "rolstoelspelen". In 1952 werden de Stoke-Mandeville Spelen internationaal, omdat een ploeg Nederlandse oorlogsinvaliden, gewond in Nederlands-Indië, mee ging doen. M.i.v. 1960, Rome, hoefden deelnemers geen militairen meer te zijn, en vanaf dat moment groeide de beweging tot de grootse Paralympics van vandaag.
Er waren vandaag weer duizenden mensen op de been om PvdA en VVD straks, in maart 2017, een verkiezingsnederlaag te bezorgen die hopelijk een heel klein beetje minder pijnlijk is.…
Vlak voor de zomervakantie van de gemeenteraad, het zogeheten ´zomerreces´, was er veel te doen over het datalek dat begin april aan het licht kwam. De gegevens van bijna tweeduizend Amersfoortse, allemaal cliënten van de Sociale Wijkteams, waren in februari per ongeluk verstuurd aan iemand die dat helemaal nooit had mogen hebben. De mensen die de fout maakten probeerden die onmiddellijk te herstellen (binnen minuten zelfs)  maar zonder succes. Ook vertelden zij het meteen hun collega´s en hun bazen, maar de rest van het gemeentelijk apparaat hield de zaak geheim voor de wethouder en de gemeenteraad totdat begin april de zogeheten Autoriteit Persoonsgegevens de gemeente aanspreekt; de onterechte ontvanger heeft geen gebruik (dus ook geen misbruik) gemaakt van wat hij ontvangen had, meer heeft wel de A.P. ingeseind. Op 13 september hield, zeer tegen de zin van de coalitie, de gemeenteraad eindelijk een debat over de kwestie. Dit is de kern van onze bijdrage aan dat debat. "Op 28 januari begaan een paar ambtenaren een blunder. Zij gaan onmiddellijk tot actie over om de schade te proberen te herstellen. Bovendien vertellen ze het hun leidinggevenden.
Afgelopen maandag, 5 augustus, was er veel onrust in en om de opvang die het Leger des Heils aan de Hogeweg biedt voor zware drugsverslaafden. Die opvang zit daar al…
Over een half jaar zijn er Kamerverkiezingen. De lokale VVD wil kiezers lokken met een idioot verhaal over de gemeentelijke financiën. Ze mogen geloven in een sprookje over gemeentebelastingen, of…
Er was een tijd dat het Griekse eiland Lesbos bekend was om iets anders dan om overweldigende aantallen vluchtelingen. Nee, ik heb het niet dáárover waar iedereen nu aan denkt, maar over het onwillige Lesbische lidmaatschap van het Atheense Verbond een kleine 2500 jaar geleden. Een flink deel van de bevolking van Lesbos wilde daar uit, en dus besloot de Atheense volksvergadering -u weet wel, die directe vorm van gelote democratie waar wij ook naar zouden moeten streven volgens de Van Reybroecken van deze wereld- dat het eiland gestraft moest worden: de hele mannelijke bevolking (die had je hoor, op Lesbos!) uitgemoord, alle vrouwen en kinderen als slaven verkocht. Er werd een schip uitgezonden om dit op Lesbos bekend te maken en alvast met de uitvoering te beginnen. De volgende dag moest er een tweede schip achteraan, omdat de gelote vergadering, consistent als dat soort organen altijd zijn, bij nader inzien besloten had dat er iets anders moest gebeuren. Deze historie geeft te denken wat er hier gaat gebeuren mocht het eiland Britannia overmorgen kiezen dat het uit de EU weg wil; een parallel die mijn vroegere Arti-drinkmaatje Henk Hofland bevallen zou zijn.
Circa 1500 Amersfoorters die elke dag hulp nodig hebben zitten nu in grote onzekerheid over de vraag of ze die wel zullen houden, omdat thuiszorgreus TSN op omvallen staat. En zelfs als ze hun huishoudelijke hulp houden is er onzekerheid over de vraag of het wel dezelfde man of vrouw blijft die ze helpt. De actuele aanleiding voor die onzekerheid is het dreigende faillissement van TSN, maar de oorzaak is het knettergekke zorgstelsel dat we aan het bouwen zijn in dit land.
Er komen eindelijk coffeeshops bij in Amersfoort. Dat betekent alsnog succes voor het coffeeshopbeleid van OPA/Actief. Amersfoort voert al bijna twintig jaar een heel restrictief beleid als het gaat om coffeeshops: geen enkele erbij en zo veel mogelijk er af, dat is eigenlijk waar het beleid op gericht is. Op zichzelf interesseert het ons niet zo veel of er nu meer coffeeshops zijn in Amersfoort of juist minder, maar coffeeshops geven veel overlast. Er is het voortdurend af- en aanrijden van klanten, het buiten blowen als het lekker weer is, etc. En als er te weinig coffeeshops zijn in een stad neemt vanzelf de 'straathandel' toe: snelle jongens op scootertjes die drugs verkopen aan bijvoorbeeld scholieren. Bij ons levert vooral de coffeeshop in de Puntenburgerlaan veel overlast op. Nu zijn er gelukkig ondernemers die graag een coffeeshop zouden willen beginnen in de stad, en wel bij voorkeur op de verlopen delen van industriegebied 'Isselt': op plekken dus waar niemand er last van heeft. Maar het afhoudende beleid van de gemeente maakt dat onmogelijk.