schriftelijk vragen

Laat Amersfoortse straten genoemd worden naar grote Paralympische sporters! Dat heeft Actief voorgesteld aan het College. De raad heeft al in april, met steun van ons, besloten om straten, pleinen e.d. naar de belangrijkste valide sporters te vernoemen (motie-Kraanen). Na zulke geweldige Paralympics als Rio 2016 wordt het de hoogste tijd dat Paralympièrs aan dat lijstje worden toegevoegd. De gedachte van de Paralympics is ontstaan in het Engelse revalidatieoord te Stoke-Mandeville, bedacht door Ludwig Guttmann. Dat was een uit Duitsland gevluchte neuroloog, die sport belangrijk vond als therapie voor zijn gehandicapte patiënten: gewonde Engelse soldaten. Omdat ze niet aan de Olympische Spelen van 1948 in Londen mochten meedoen organiseerde Guttmann zijn eigen "rolstoelspelen". In 1952 werden de Stoke-Mandeville Spelen internationaal, omdat een ploeg Nederlandse oorlogsinvaliden, gewond in Nederlands-Indië, mee ging doen. M.i.v. 1960, Rome, hoefden deelnemers geen militairen meer te zijn, en vanaf dat moment groeide de beweging tot de grootse Paralympics van vandaag.
Het College van B & W voert een royaal aangenomen motie niet uit, maar meldt dat niet aan de raad en gaat er geen debat over aan. Dat is het opmerkelijke nieuws over toegankelijkheid, twee dagen na het einde van de Week van de Toegankelijkheid 2015. Stel je zit in een rolstoel, bent slechtziend of slechthorend, hoe weet je dan waar je terecht kunt in een winkel, bij welke kapper of tandarts, enzovoorts? Het antwoord daarop is: raadpleeg de "Ongehinderd"-app, een product van de gelijknamige stichting uit Eindhoven. In steeds meer steden zijn er dergelijke apps beschikbaar. Vrijwilligers, opgeleid door de stichting, gaan op pad en kijken kritisch naar elk onderdeel: drempels bijvoorbeeld en deuren, aanduidingen in braille, invalidentoiletten als die er zijn. In een standaardformaat worden al die gegevens toegankelijk gemaakt, dus met de gratis "Ongehinderd"-app weten mensen met een beperking overal de weg in een stad met die app. Zoiets moet Amersfoort ook hebben, vond OPA Amersfoort een jaar geleden. Met steun van D66 lanceerden we een jaar geleden, tijdens de Week van de Toegankelijkheid 2014, het plan om ook Amersfoort opdracht te laten geven voor een app. We kregen royale steun voor een motie in de raad en de stichting kreeg de opdracht.
OPA Amersfoort stelt voor om "speelplaatsen" voor senioren in te richten, met speciaal ontworpen fitnessapparatuur. Met zulke apparaten kunnen ouderen en minder validen zichzelf gezonder houden door verantwoorde en veilige bewegingsoefeningen te doen. Dat kost in tegenstelling tot de sportschool of de fysiotherapeut helemaal niets en is nog gezellig ook. In verschillende Europese landen bestaan dergelijke plekken al. In 1995 werd in de Volksrepubliek China de "Gezondheidswet" aangenomen, parallel met de start van een nationaal fitness programma. Onderdeel daarvan was de inrichting in de buitenlucht van fitnessterreinen (over de 50.000 inmiddels) die zijn afgestemd op de verschillende specifieke leeftijdsgroepen. Om te beginnen met Finland (2003) is het concept overgewaaid naar Europese landen; o.m. in Duitsland en Groot-Britannië (zelfs in het nog altijd "Koninklijke" Hyde Park, Londen) is het toegepast. In Berlijn bijvoorbeeld zijn er inmiddels vele tientallen "Seniorenspielplätze" en in Hamburg is zelfs een bedrijf opgericht (Playfit GmbH) dat hiervoor gespecialiseerde toestellen maakt en ze graag in heel Europa zou willen plaatsen; zij hebben ook concurrenten in o.m. Engeland en Spanje. In dat land zijn inmiddels 600 "speelplaatsen" ingericht, maar in Nederland nog niet. Wij moeten het doen met openluchtplekken die onderdeel zijn van professionele zorginstellingen, zoals de Beweegtuin van het Meander Ziekenhuis.
Ondernemers zien brood in de 'participatiesamenleving'. Volgens de theorie achter dat modewoord moeten we elkaar weer, zoals in de 'goede oude tijd', gaan helpen waar dat nodig is: met klusjes, boodschappen doen, de hond uitlaten. Bovenal moeten we er voor gaan zorgen dat onze buurman of -vrouw niet vereenzaamt. Het wapen dat ondernemers hiertegen hebben bedacht heet "gezelschapsdame". Dat klinkt als een beroep uit de 19e eeuw, maar de gezelschapsdame (m/v) is aan zijn tweede leven begonnen. Tegen zo'n twintig euro per uur zijn mannen en vrouwen te huur om bij je te komen zitten, je hond uit te laten, mee te gaan met boodschappen doen, enzovoorts. Dat kan natuurlijk lang niet iedereen zich veroorloven, dus zo wordt eenzaamheid het nieuwe armoedeprobleem.