Actief

Wiens succes was het bij de War? – een persoonlijk verhaal

War

Succes heeft vele vaders, mislukking is een wees, miskend door iedereen. “Alleen op de wereld” van Hector Malot is daarmee vergeleken een komedie. Ik heb altijd geweten hoe in de gemeenteraad de politieke reacties zouden zijn in mijn richting, als de War uiteindelijk ten onder was gegaan, en bijvoorbeeld naar een andere stad zou zijn vertrokken: “Ach, joh, daar had je je toch niet voor moeten inspannen? Zinloos, toch? Geen schijn van kans! En zoveel missen we d’r toch niet aan?”

De War is nog lang niet in een veilige haven, maar we liggen nu goed op koers met het officiële aanbod van het college van de voormalige Willem III-kazerne; eindelijk erkenning dat de War grote maatschappelijke waarde heeft, eindelijk bereidheid om een pand te verpachten in plaats van commercieel verkopen. Wat mij persoonlijk betreft mag iedereen nu de eer hiervoor opeisen. Iedereen die zich werkelijk voor de War interesseert weet toch wel hoe cruciaal de rol van Actief is geweest, en de grootste eer komt aan de War zelf en zijn aanhang toe. Ik weet dat, als het allemaal mislukt was, mijn teleurstelling enorm zou zijn geweest. Maar als kleine troost had ik wel de zekerheid gehad dat wij, supporters van de War, gelijk hadden: een broedplaats als de War is cruciaal voor de toekomst van Amersfoort, en de War is de enige die wij hebben.

Dus laat vooral iedereen zijn stukje van de eer opeisen. Een beetje algemene trots op de War zullen we vast nog wel nodig hebben voordat we echt in een veilige haven zijn. Maar er is een uitzondering: laat D66 Amersfoort vooral zijn mond houden en niet, zoals nu in de campagne, voor zichzelf het huidige succes opeisen. Mislukking is een wees, en D66 Amersfoort had een strategie rond de War die volstrekt mislukt is.

De wat mij betreft eerste stap in die strategie was een bespreking met (toen nog) wethouder Pim van den Berg. Wij pleitten voor de War en verschillende partijen met ons, maar Noëlle Sanders van D66 zei “ze moeten gewoon een marktconforme prijs bieden” en Van den Berg zei “ik wil wel eens zien wat de markt biedt”.

Een tijd daarna werd het inderdaad “aan de markt” aangeboden en bood de War na de nodige crowdfunding de vraagprijs, tot veler verbazing. Maar projectontwikkelaar Rovase bood een paar ton meer (dat is ongeveer de huidige waarde van dertig zilverlingen, vertelde een Bijbelvaste vriend mij) en dat was genoeg om de War om zeep te helpen. “We hebben niet goed opgelet”, beweerde D66 toen, waarbij “we” kennelijk de hele gemeenteraad omvatte. Niet goed opgelet? Ben je nou helemaal! Jullie wilden niet luisteren, bedoel je zeker!

Op elk initiatief daarna om de War een andere plak te geven ging D66 alleen maar in voorzover het ging om tijdelijke huisvesting! Dat was de volgende fase in de D66-strategie: de War houden, toch verdienen en niks er aan uitgeven. Terwijl een broedplaats als de War nu juist meer zekerheid nodig heeft dan huurcontracten met een opzegtermijn van een maand.

En nu is er dan de Willem III. Het aanbod aan de War is eindelijk officieel gedaan en de toekomst ziet er zonniger uit dan hij in jaren geweest is. Maar nog niet alles is rond; er zal bijvoorbeeld nog een behoorlijke bijdrage vanuit de begroting richting de War nodig zijn. Dat geld is er wel, en de politieke meerderheid begint zich af te tekenen om het ook echt te geven. Wat betekent dat voor de D66-strategie? Dat de gemeentebegroting met de verkoop van de Warner-Jenkinson aan Rovase misschien wel slechter af is dan voor die tijd. De Warner-Jenkinson zal volgens de verkoopvoorwaarden op kosten van de gemeente moeten worden schoongemaakt (bodemverontreiniging); bij verkoop aan de War hoefde dat niet. Ook andere kosten op het fabrieksterrein zijn gemeentekosten. Tel daarbij de bijdrage aan de War op de Willem III en de gemeente is financieel slechter af dan voordat dit hele circus begon.

Succes heeft vele vaders, mislukking is een wees.

4 Comments

  1. Kirsten Erstster

    En dan is het ook nog zo dat diverse war projecten die op de huidige stek wel kunnen in de WIII geen plaats kunnen krijgen… terwijl d66 recent in nog in een stukje liet weten dat nog altijd niet door te hebben gehad… nu inderdaad hopen op en verder werken aan nieuwe stek om de war in elk geval nog voor ons stadje te behouden.

  2. Kirsten Erstster

    En dan is het ook nog zo dat er vele burgers zich belangeloos voor de samenleving inzetten aldaar, of dat belang moet zijn een volhoudbare toekomst voor ons allen… want naast duurzame bedrijvigheid waar bescheiden inkomen uit wordt gehaald, vind er veel zogenaamd vrijwilligerswerk plaats, zonder (structurele) subsidies ook. Ik vind het werkelijk super en ben zeer dankbaar.

    Na het herhaaldelijk bezoeken van diverse activiteiten aldaar vind ik dat deze betrokken burgers eerder een pluim verdienen… waar vind dat je dat nog in deze drukke tijd, mensen die zich zolang en zoveel inzetten voor het algemeen belang, de hoeveelheid geinvesteerde uren in de loop der jaren moet werkelijk astronomisch zijn…

  3. Tony Sara

    Tja, zo gaat het vaker met D66, doen alsof ze maatschappelijk geëngageerd zijn maar als het op aankomt dan staan ze aan plots aan de andere kant. ( referendum, burger participatie, ……., vul maar zelf in, de verkiezingen volgende week)

  4. Roel Mulder

    Helemaal eens, zowel Kirsten als Tony. Dat de War in de Willem III onvoldoende ruimte heeft is niet echt waar. De buitenruimte is groter dan ze nu gebruiken, maar kleiner dan ze zouden willen. De binnenruimte is veel groter dan ze nu gebruiken. Zoals bijna altijd in het leven: er zitten twee kanten aan.
    Ik was vanmiddag nog even in het `theater` op de Warner/Jenkinson en denk al met verlangen aan de zelfde zaal die op de Willem III mogelijk is. De grootste kwestie nu is een behoorlijke éénmalige bijdrage, om iets goed te maken van wat de War aan schade heeft geleden, en om de overgang mogelijk te maken. Ook zal er een nieuwe crowdfunding nodig zijn en een zo veilig mogelijke situatie in het contract dat met de gemeente gesloten wordt. Het zal a.s. woensdag zaak zijn, de partij sterk te maken die zich daar het hardst voor zal maken. Niet om de zaken heendraaiend: dat zijn wij. Roel Mulder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *